มัธยมศึกษาปีที่ 3 ห้อง 4 . . .

"เห้ย ย  เงียบได้ป่ะ ?!"
"ห้อง 4 ฟังกันก่อนดิ"
"ค่อยๆ พูดกันทีละคนได้มั้ย ย?"
"ชู่วว ~ จุ๊ จุ๊ ๆ"
"สวัสดีค่ะ คุณครู"
"เหล่าซือ หนูเครียด!"
"เรารัก เอ็ม ๓๔"
.
..
... และอีกหลากหลายคำพูด
ที่พวกเราต่างก็ได้ยินกันเป็นประจำ

อาจจะเป็นเพียงแค่เวลา 1 ปี สำหรับบางคน
หรืออาจจะเป็นเวลา 2 ปีสำหรับบางคน
หรืออาจจะเป็นเวลา 3 ปีสำหรับเรา และหลายๆคน

ความผูกพันมันก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ
โดยที่เราก็อาจไม่ได้คาดคิด

ไม่เคยคิดมาก่อนว่า 37 ชีวิต ณ ที่แห่งนี้จะรักกันได้ขนาดนี้ . . .
จากที่ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างเรียน
เหมือนเป็นเด็กบ้าเรียนไปวันๆ ไม่เคยสนใจอะไร
"ใช่สิ! ใครๆก็ว่าห้องเราเห็นแก่ตัว"
.. "อะไรๆ ห้อง 4 ก็ถูกตลอด"
สารพัดอย่างแหละ ที่ห้องอื่นๆ กล่าวหาเป็นบางคราว
แต่ห้องเรา พูดตรงๆ ก็คงเป็นแบบนั้นจริงๆ
แต่ M34 ก็เปลี่ยนแปลง ! .'' เปลี่ยนแปลงให้เป็นสิ่งที่ดี

เราก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ใครจะคิดยังไง
แต่เราก็รู้ดีว่า .. เราโชคดีแค่ไหนที่ได้ก้าวเข้ามาอยู่ที่แห่งนี้
ทุกคนรักกัน ♥ ร่วมทุกข์สุขกันมามากมาย
กิจกรรมต่างๆ ถึงจะเป็นเด็กบ้าเรียน แต่ห้องเรา .
ก็ได้แบกภาระ ไว้มากมาย ' โดนใช้จัดบอร์ดเป็นประจำ
การแสดงก็ยังไม่น้อยหน้า ....  ขัดแย้งกันทุกงาน ' (55.)
แต่ก็จบลงด้วยดีเสมอแหละ ^^"


จบปีการศึกษา 2551
จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
จบเดือนกุมภาพันธ์
แต่ มิตรภาพ ของเราทุกคน ก็ไม่เคยจืดจางไปไหน


♥ ฝ้ายคำ
'' กว่าจะตกลงกันได้ ก็เถียงกันอยู่นาน
ตอนนี้ทิบก็ได้รู้ความจริงแล้วว่า . .
เซนทรัล ก็ไม่ได้ไกลจาก ฝ้ายคำ มากนัก >.<"

ไปถึงตอนแรก ทิบไปเป็นคนกลุ่มหลังๆ
ไปเจอเพื่อน ๆ ตกใจ ! ใครเห็นก็คงตกใจ .
เหมือนสุสานแตก ปล่อยผี !!!
ก็เข้าใจว่า เครียด ! เครียดมาตลอดทั้งปี
เครียดกับการสอบ สิบกว่าวิชา !
ได้เวลาปลดปล่อย ย .  แต่ก็อยากพูดว่า "ห้องสี่ น่ากลัวมาก"
ประมาณเกือบ 30 คนไปกองกันอยู่ที่หน้าทีวี

มีไมค์ 2 ตัว แหกปากกันลั่น น! กระโดดเต้นๆ   --^

นั่นแหละ ! พอระลึกได้ . น้ำทิพย์ก็ต้องเข้าไปร่วมด้วย ย

555555555 5555555

สนุกสนานกันมากมาย ♥

พอได้เวลาอาหาร จึงต้องกลับมานั่งประจำโต๊ะ .

และ .. . กิน น!   กิน และ กิน น!!

ทุกคนสนุกสนานกับการกิน 555 !

ก็เหมือนเป็นครั้งแรกที่ เอ็มสามสี่ ได้ร่วมทานอาหารร่วมกัน ด้วยกัน ที่เดียวกัน

เมื่อสมาชิกมาครบ 37 ชีวิต ก็เริ่มการเฉลยบัดดี้ !!

555. '' นั่นแหละนะ , แต่ละกลุ่ม ก็ .. .  " ได้กันเอง "  ทั้งนั้นเลย ย

ทิบเป็นบัดดี้แนน และทิบก็มีเป็ดเป็นบัดดี้ ' !
ลุ้น กัน สนุกสนาน น ' คนใกล้ตัวทั้งนั้น 55 !!!

แล้วก็ถึงครามะล๊องมะแล๊ง ทำซึ้ง
ออกมาร้องเพลงให้เพื่อนๆ
--" ทิบบ่อน้ำตาตื้นแล้ว ! 555. น้ำตาไหล
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน . ที่เริ่มเข้าโหมดเศร้าซึ้ง ~ TT"
เหมือนโรคติดต่อ ค่อยๆร้องไห้กันทีละนิด เป็นหย่อมๆ
55. แล้วในที่สุด ทุกคนก็ร้องไห้จะเป็นจะตาย ย!
โอ๊ย ย ' ก็มันซึ้งหนิเนอะ  !!!
คิดตอนนี้แล้วยัง แอบน้ำตาไหล .


" ... จากที่เป็นใครก็ไม่รู้ ...
เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ..
สานสัมพันธ์ ความรัก ความห่วงใย
กลายเป็นคนที่ใกล้ชิด และผูกพัน
เหมือนจะขาดกันไม่ได้
.. แต่มันก็ถึงช่วงเวลาที่ต้องแยกกันไป
ไม่ช้าก็เร็ว สักวันหนึ่งก็ต้องจากกันอยู่ดี
... ไม่อยากให้มันมาถึง
แต่เราก็ห้ามมันไม่ได้ ..
วันเวลายังคงดำเนินต่อไป เรื่อยๆ
  เหมือนจะเร็วขึ้นเรื่อย ๆ  เรื่อย ๆ. . .
จากบรรยากาศอึมครึม . .  มันก็กลายเป็น.
บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรัก
มิตรภาพ .. ความอบอุ่น .. ♥ ."


.. . ประมาณ 2 ทุ่มเพื่อนๆก็เริ่มลากันกลับ
แล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไง จากที่เปิดเพลงซึ้งน้ำตาไหล
ก็กลายเป็นเพลงมันส์ --" 55.
เดาใจเพื่อนไม่ถูก ' อย่างน้อยก็เราก็เป็นคนเลือกเพลง
555 เพลงลูกทุ่งก็ร้องกันได้ !! สนุกสนานมากมาย ย♥




คืนวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552
 "ปรียานันทร์ มีความสุขที่สุดเลย ..
ถึงแม้ว่าจะต้องลาจากกับเพื่อนๆบางคน
แต่ก็เป็นภาพแห่งความประทับใจ ~ ♥
และจะยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจของ เอ็มสามสี่เสมอ




ปรียานันทร์ ' ขอโทษเพื่อนๆทุกคน
สำหรับสิ่งที่ผิดไป . .
ก็รู้ตัวนะ ว่าหลายๆคนรำคาญเรา
เวลาที่เราตะโกนให้เพื่อนเงียบ
หรือแหกปากอะไรออกไป . .
..ก็รู้ว่ารำคาญกัน ก็รู้ว่าไม่ชอบ
ก็ขอโทษด้วยละกันนะ ;))

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ
ขอบคุณสำหรับความห่วงใยที่มีให้กันเสมอ
ขอบคุณที่คอยดูแลเวลาเราไม่สบาย
ขอบคุณที่ช่วยถือของเวลาแบกสัมภารกมาโรงเรียน
ขอบคุณที่ให้ลอกการบ้าน
ขอบคุณที่คอยตามงาน ให้เราส่ง (เพราะเราลืม)
ขอบคุณที่เก็บงานไว้ให้เวลาเราไม่มา
ขอบคุณที่เล่นกับเราเวลาเราบ้าบอ
ขอบคุณที่ยิ้มให้กันเวลาเจอหน้า
ขอบคุณสำหรับน้ำใจ
ขอบคุณที่ช่วยงานกันมาเสมอ
ขอบคุณที่หัวเราะกับเรา ถึงแม้ว่าเราจะหัวเราะแบบไม่มีเหตุผล
ขอบคุณที่แบ่งขนมกันกินในห้อง
ขอบคุณที่ช่วยสูดกลิ่นขนม
ขอบคุณที่เดินเล่นด้วยกัน
ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง
ขอบคุณความรัก ♥

ขอบคุณ M14 M24 M34*
ขอบคุณ 25 STANG



ขอบคุณคุณครูค่ะ ♦*


จะไม่ลืมเลือนวันเวลาที่เรามีให้กัน
แม้วันนี้จะต้องห่างไกล
แต่ใจก็ไม่เคยห่าง ง ♥  . .




ป.ล.จะกลับมา EDIT เพิ่มต่อ